Tarih sayfaları , Beldemizi Hititler döneminde ;” Kasura ” ,İyonyalılar’da ;” Dioshieron ” ,Osmanlılar ‘ da ; ” Kesre ” ye taşırken , 1960′lı yıllarda şimdiki adı ” ÖZDERE ” ile tanışmıştır .
M.Ö. 5000 yıllarına uzanan İzmir Kentinin bir parçası olan Özdere , 28 ulusu bereketli topraklarında bağrına basmıştır İklimi ve Doğası ile “UygarlıklarınBeşiği ” olan Ege’nin şirin bir kıyı beldesidir.
Günümüzde , 40 km.lik sahil şeridi ile Ege’nin masmavi sularıyla kucaklaşan Özdere, 55 km.lik alan üzerinde kışın 15.000 , yazın 100.000 üzeri nüfusu ağırlar …
İzmir ili , Menderes İlçesinin , Bakanlar Kurulunca onaylı tek Turizm Beldesidir . Belde içerisinde kıyıdan çeşitli uzaklıklardaki irili , ufaklı otel , motel ,tatil köyü ve pansiyonları , ev pansiyonculuğu ile toplam yatak sayısı 9000′i aşmaktadır. Türk Hava Kuvvetleri ve Merkez Bankası Eğitim Kamplarının yatak sayıları toplamı 3500 civarındadır .

Kalemlik Milli Parkı ise eşsiz güzelliği ile kamping ve günü birlik turizme hizmet vermektedir .Turizm , Halkın en önemli gelir kaynağıdır . Tarım(mandalina) , Hayvancılık , Balıkçılık ise diğer uğraş alanlarıdır.İnce kabuğu ,çekirdeksiz ve mis kokulu dünyanın en iyi ” SATSUMA” mandalinası,Dünya Ülkelerinin sofralarını süsler .

Tarihi Ören Yerlerine yakınlığı kadar , Adnan Menderes Hava Limanı ve Selçuk_ Efes Hava limanına , Kuşadası ve Çeşme Deniz Limanlarına yakınlığı Özdere’yi kara ve deniz yolları ile Dünyaya açılan bir pencere haline getirmiştir.

Denizi ile , sahili , kumu ile , güneşi , ormanı , havası ile Özdere yaşanılası görülesi bir yerdir…Günümüz itibarı ile toplam tesisin 100′e yaklaşmış olması , 35 yıllık süreçte 10.000 yatak kapasitesini geçmesi Özdere’yi önemli bir cazibe merkezi yapmıştır. Yöre,gerçek bir doğa cennetidir.

YEŞİLİN VE MAVİNİN HER TONUNU BURADA GÖRMEK VE YAŞAMAK MÜMKÜNDÜR

Güneşin eşsiz güzellikte batışını , renklerin cümbüşünü , Özdere akşamlarında doyarak yaşayabilirsiniz.

Doyumsuz bir tatil beldesidir Özdere . İster denizine aşık olun , ister ormanına , isterseniz dantel gibi koyları iletertemiz , pırıl , pırıl denizine …Veya ister su altı avcılığına ilgi duyun , ister kara avcılığına . Özdere size göre yaratılmıştır . Her mevsim , her zevke uygundur .Üstelik , etrafındaki turistik ve tarihi yerlere ve İzmir’e çok yakındır.

Özdere sınırları içindeki koylar ve sahil kesiminin uzunluğu 40 km civarıdır..Sahilin kıyıya düz gitmemesi , girintili , çıkıntılı bir çok koylar oluşturması , sahil kesiminin ve kumunun çok kaliteli bir yapıya sahip olması , denizinin temizliği turistlerin ve tur operatörlerinin de dikkatini çektiğinden körfezin karşı kıyısında bulunan Kuşadası’na gelen yerli ve yabancı turistlerin büyük bir bölümünün yat turları ile Özdere sahillerine gelmesine ve burada denize girmesine sebep olmaktadır …

KOYLARI VE DOĞASIYLA KARABURUN…
İzmir’in en küçük ilçesi Karaburun, yapılaşmanın görülmediği birçok koyu ve doğasıyla, Türkiye’nin bilinmeyen cennetleri arasında yer alıyor.

İzmir ile arasındaki 130 kilometrelik yolun keskin virajlarla örülü olması nedeniyle ulaşım sorunları bulunan Karaburun, yarımada üzerindeki 1 belde ve 13 köyün merkezi konumunda…

Güneyde Datça Yarımadası’na benzer coğrafi yapısıyla gizli cennetleri barındıran Karaburun Yarımadası, doğa harikası koy ve plajları bünyesinde barındırıyor. Karayoluyla ulaşımın olmadığı birçok koyu sadece tekne turlarıyla görmek mümkün. Bölge, bu özelliğiyle yaz sezonunun en canlı döneminde bile tenha kalmayı başarabiliyor.

Karaburun merkezindeki ikisi mavi bayraklı dört plajın yanı sıra, merkezden uzaklaştıkça sakinleşen Esendere, Saipaltı, İğdealtı, Büyükkent, Dolungaz, Yıldızkent, Akçakilise, Yeniliman ve Kumbükü plajlarına sahip bulunuyor. Açık denize bakması nedeniyle çevrenin en temiz denizine sahip Karaburun, balıkçılık ve dalış turizmi konusunda önemli potansiyeller barındırıyor.

İlçede turizmi hareketlendirmek amacıyla yapılan çalışmalar kapsamında bu yıl temmuz ayında 50 yıl aradan sonra ilk kez İzmir Karaburun arası denizden seferler başlatıldı. Ayrıca Karaburun Belediyesi de ilçenin yurt dışı tur operatörlerine tanıtımı için bir çalışma başlattı.

HELLENİSTİK TİYATRO

Efes’in en büyük ve görkemli yapılarından biridir. Oturma sıraları büyük ölçüde hasarlı olmasına karşın hala büyüleyici bir etkiye sahiptir. Bugün tamamıyla meydana çıkarılmış olan kalıntıları ve çok iyi korunmuş sahne binası ile arkeologların ilgisini çekmeye devam etmektedir.
Tiyatro binasının bugün görünen kalıntıları esas itibariyle İmparator Klaudius (M.S. 41–54) zamanında başlamış ve İmparator Trajan (98–117) devrinde tamamlanmıştır. Dekoratif öğeleri oldukça zenginleştirilen Tiyatro binası aslında Helenistik Dönem’in en güzel mimarî eserlerinden birisidir. İmparator Nero zamanında yapımına başlanan sahne binası, M.S. 2. yüzyılın ortalarında göz alıcı süslemeleriyle birlikte tamamlanmıştır.
24.000 kişi kapasiteli dev tiyatro binası 145 metre genişliğinde ve 30 metre yüksekliğindedir. Oturma yerinin en üst kısmına sütunlu bir kısım eklenmiş ve böylece tiyatronun akustiği arttırılmıştır.
M.S. 262 yılındaki depremde zarar görmüş olan tiyatro binası, daha sonraki yıllarda başka bir deprem sonucu en üst kısımlarını tamamen yitirmiştir. Bu zamanlarda tiyatronun kullanım amacı tamamen değişmiş, vahşi havyan dövüşleri ve gladyatör müsabakaları için kullanılan bir yer haline gelmiştir.

CELSUS KÜTÜPHANESİ

Celsus Kütüphanesi, hem bir kütüphane binası, hem de Roma İmparatorluğunun Asya Eyaleti Başkomutanı Gaius Julis Polemaeanus’un kahramanlık anıtı olarak kullanılmıştır.Yapılan kazılarda, Partlılara karşı kazanılan zaferin onuruna dikilmiş olan bir anıta ait kabartmalar bulunmuştur.
Kütüphaneyi yaptıran Gaius Julius Aquila’nın, yapının bakımı ve kitapların temin edilmesi için o dönemde bıraktığı 25.000 denarius tutarındaki maddi destek, bu yapıya verilen önemi göstermektedir.

TİCARET AGORASI

III. Efes’in kurucusu Lysimakhos M.Ö. 3. yüzyılın başlarında kentin yerini değiştirdikten sonra, yazılı belgelerde Tetragonos Agora ismi ile geçen ticaret agorasını olasılıkla eski yerleşme ve kutsal yol üzerine inşa ettirmiştir. Bunu kanıtlayan Hellenistik Dönem’e ait mahsen ve sütun sıralarına ait izler batıda bulunmuştur. M.Ö. 1. yüzyıl sonlarında genişletilerek yeniden düzenlenen agora dört yanı iki galerili, 112 m. uzunlukta stoalarla çevrili kare planlı ve kapalı bir meydan halini almıştır. Limana direkt olarak bağlantılı olan agoranın doğusu hariç diğer üç cephesinde anıtsal kapıları vardır.

DOMİTİAN TAPINAĞI

Tarih boyunca Efes, dört kez Neokoros , yani imparator sahibi tapınağı yada bekçisi olma hakkını elde etmiştir. İlkçağda, bir imparator tapınağına sahip olmak, onun bekçilik görevini üstlenmek , kentler arasında çok onurlandırıcı bir ayrıcalıktı.
Efes’e bu hak ilk kez İmparator Domitian (M.S.81- 96) tarafından tanınmıştır. Domitian Meydanı’nın güney kenarındaki 50×100 m. ölçülerindeki düz teras üzerine oturtulan tapınaktan günümüze fazla bir şey kalmamıştır Buna karşın temel kalıntılarından yapının konumu hakkında bilgi edinilmektedir.

MEMMİYUS ANITI

3.yüzyılda Büyük Roma’nın diktatörlerinden birisi olan Sulla’nın torunu C.Memmius adına onursal bir yapı olarak dikilmiştir. Yeni yapılan araştırmalarda bu yapının iki katlı olduğu, alt katta yarım daire şeklinde yapılmış olan girintilerin doğu, güney ve batı taraftaki bentlere uyumlu olarak yapıldığı ve girintilerin üzerinde bulunan kemerlerin karyatidler tarafından desteklendiği anlaşılmıştır. Birinci katın baştabanına, hem Latince hem de Yunanca olarak kazınmış olan yazıt; bu yapıya ismini vermiştir.Yapının doğu ucunda bulunan Latince bir yazıtta “Kaius Memmiyus, kurtarıcımız, Kaius’un oğlu, Cornelyus Sulanın torunudur” yazmaktadır.
Memmiyus ailesinin fertlerine ait olan ve de bu kişilerin bireysel özelliklerinin kişileştirilmiş olarak heykel haline dönüştürüldüğü örnekler yukarı katta bulunan üç adet galerideki, sütunlar arasında yer almıştır. Figürlerden bazıları Memmiyus’a, babası Kaikus ve büyükbabası diktatör Sulla’ya ait başlık giyen askerleri temsil etmektedir.

YAMAÇ EVLER (ZENGİN EVLERİ)

Kentin merkezinde olmaları bu evlerin özel ve seçkin kişilere ait olduğunu göstermektedir. Bu nedenle Efes’in bu kesiminde yer alan evlere “Zengin Evleri” ya da “Yamaç Saray” da denilmektedir.   Merdivenli yollara her terastan bir evin kapısı açılır. Hepsi peristylli (ortadan küçük avlulu) olup, odalar bu avlu çevresinde dizilmişlerdir. Çoğunluğu üç katlı olan bu evlerin ortasındaki bu peristyl 20-25 m’yi geçmez. Dört tarafı sütunlu, tabanı mermer kaplıdır. Evlerde akarsu sistemi vardır. Çeşme ya da peristyl içinde ya da kenarındadır. Bazılarında sarnıç ve kuyu da bulunur. Üzeri açık olan peristyl’den evin aydınlığı sağlanır. Bu yeterli olmadığı ve pencere de bulunmadığı için, içindeki odalar karanlık ya da lostur. Evlerin hemen hemen hepsi hamamlardaki gibi ısıtılmaktadır. Tabanlar mozaik, duvarlar ise fresk ya da dekoratif renkli mermerler ile kaplıdır. Bu evlerde yapılan kazılarda çıkarılan çok zengin ve paha biçilemez eserler, Selçuk-Efes Müzesi’nde sergilenmektedir.
Evlerin ilk inşa tarihi M.S. 1. Y.y.’ın basına değin uzanır. Bununla birlikte Heraklius (M.S. 611-641) Dönemi’ne değin kullanılan evler, bu süre içinde çok kez restore edilmiş ya da değişikliğe uğramıstır.

HADRİAN TAPINAĞI

M.S. 117–138 yılları arasında Vedius Antoninus Sabinus tarafından İmparator Hadriyan için yaptırıldığı tahmin edilmektedir. Hadrian Tapınağı, işleviyle olduğu kadar süslemeleriyle de dikkat çekici ve bir o kadar da önemliydi. Tapınağın ön yüzüne Suriye mimari öğelerini gösteren bir alınlık Korint düzenindeki sütunlarla desteklenerek yerleştirilmiş ve bu yapı Efes kentinin en güzel mimarî örneklerinden birisi olarak günümüze kadar gelmiştir.

Kuretler Caddesi

Kentin merkezindeki omurga görünümlü bu cadde, Devlet Agorası ile Ticaret Agorası arasında uzanır. Hellenistik ve Roma Çağı Kenti’nin Hippodamik (ızgara) planlı ve birbirini dik kesen sokak sistemine uymaksızın diagonal olarak uzanır. Uzunluğu 210 m. olan caddenin iki yanında anıtsal yapılar (Traianus Çeşmesi, Hadrianus Tapınağı gibi) ve dükkanlar yer almaktadır.

Traian Çeşmesi

Traian Çeşmesi, üzerinde bulunan kitabeye göre M.S. 102-114 yılları arasında Cladius Ariston tarafından İmparator Traian’a ithafen yaptırılmıştır. Efes şehrinin en göz alıcı çeşme binası olarak bilinir.

Liman Caddesi

Liman ile Tiyatro arasında, Erken Roma Çağı’ndan beri mevcut olan cadde 528 m. (1800 ayak, 3 stadion) uzunluktadır. M.S. 359 ve 366 yıllarındaki depremlerden sonra İmparator Arkadius Dönemi’nde yapılan onarım ve düzenlemeler sırasında yandaki portikler yeniden yapılarak caddenin adı “Arkadiane” olmuştur. İlk evrede caddenin iki ucunda birer kapısı vardı. M.S. 5. yüzyılda caddenin orta kısmında, basamaklı kaideler üzerinde yükselen dört sütun dikilmiştir. Bunların 2 m. yükseklikteki kaidelerinde Hıristiyanlık sembolleri olan nişler ve süslemeler vardır. Sütun başlıklarının üzerinde dört incil yazarının heykellerinin var olduğu kabul edilir ki bunlarla kente yeni gelenlere Efes’in dini (Hıristiyan) karakteri belirtilmek istenmiş olabilir.
Yazıtlardan anlaşıldığı kadarıyla bu cadde geceleri yağ kandilleri ile aydınlatılıyordu.

MERMER CADDE

Panayır Dağı’nı dolaşan Kutsal Yol, Celsus Kütüphanesi ile Büyük Tiyatro arasında “Mermer Cadde” adını alır. Büyük ve düzgün mermer bloklar ile kaplıdır. Doğu kıyısı tıpkı Kuretler Caddesi’nde olduğu gibi sütunlu bir portike sahip değilse de batı kıyısı cadde yüzeyinden iki metre yükseltilerek imparator Neron Dönemi’nde (M.S. 54-68) üzeri kapalı bir stoa durumuna getirilmiştir.

Devlet Agorası (Yukarı Agorası)

M.S. 1. y.y.’ın başında yapılan agora, 160 x 56 m. ölçülerindedir. Burası, devletin kontrolü altında politik ve dinsel toplantıların yapıldığı yarı kutsal bir alandır. Birçok agoralarda görüldüğü gibi, ortasında dikdörtgen tabanlı bir tapınak vardır. Tapınağın alınlığını süsleyen Odysseus’un Polyphemos ile ilgili serüvenini anlatan heykel grubu, sonradan agoranın batısında bulunan Pollio Çeşmesi havuzu kenarına konulmuştur. Agora son şeklini imparator Theodosius zamanında (M.S. 379-395) almıştır. Kuzeyinde ve doğusunda şu anda görülmeyen iki stoası bulunmaktaydı.

Bouleuterion (meclis binası) - Odeon (Konser Salonu)

Yapı, zengin Efeslilerden P. Velidus Antonius ve karısı Flavia Papiana tarafından yaptırılmıştır. Şehir meclisi üyeleri, zengin Efesliler ve Kuretlilerin buluşup hayatla ilgili konuları ve şehrin geleceğini tartıştıkları bir mekân olarak kullanılan Bouleuterion’un, sonraki yıllarda bunlara ek olarak konserlerin verildiği ve tiyatro oyunlarının sergilendiği kültürel bir merkez haline geldiği tahmin edilmektedir.