Ege denizi, içine uzanan yarımadalar, birbirleriyle güzellik yarışına girmiş gizemli koylar ve adalar saklıyor. Kimi yüzünü Ege’ye, kimi de Akdeniz’e çevirmiş. Biri dalgalı olsa, diğeri durgun deniziyle cezbediyor…
Muğla, en uzun sahil şeridine sahip illerimizden biri. Mevsime uygun devam eden gezimizde, Marmaris’ten Bozburun’a uzanan yarımadayı Hisarönü körfezi yoluyla dolaşıp, doğanın sunduğu sınırsız güzellikleri sergileyeceğiz. Yola çıkarken turistlerin odaklandığı Marmaris’i merkez üssü alırsak; otoparklarda araç koyacak, marinalarda tekne bağlayacak yer kalmayan, boş arsası olmayan birçok ilden daha büyük bir ilçe, aynı zamanda da tam anlamıyla bir tatil ve eğlence merkezi durumunda.
Söğüt Bozburun’dan Hisarönü körfezine doğru dönüşe geçenlerin karşısına, bu kez Söğüt köyü çıkıyor.Köy merkezi sağlı sollu kahvelerle dolu…
Balıkçılık, turizm, tekne yapım atölyeleri ve badem yetiştiricilerinden zamanı bol olanların neredeyse tamamı burada. Söğüt yokuşunu bitirip sağa dönenleri, köyün sahili Cumhuriyet mahallesi bekliyor. Deniz ve çam kokulu rüzgârın yoğun olarak hissedildiği tepe noktada, havaya bir de balık tava kokusu ekleniyor. Burası aklınızı çelip, yolunuzu kesen ya da tam geçmişken geri döndüren bahçe içinde ve uçuş kulesi misali “Manzara Restoran”. Tam karşınızda Taşlıca (eski adı Fenakent), Bozukkale, Serçe limanı (Bodrum kalesindeki batığın çıkarıldığı yer), Asardibi, Kızılkayalar gibi mevkilerin bulunduğu görüş açısında ve komşumuz Yunanistan’a ait kürek çekerek ulaşılacak mesafedeki Sömbeki (Simmi) adasının silueti bulunuyor. Eski adı Saranda olan Söğüt ve çevresi, deniz ürünü konusunda çok zengin. Restoran işletmecisi Durali Işık; sinarit, fangri, sokkan, melanur, istina, takoz, mantık, eskina, trança, akya, lahos ve kabuklu deniz ürünü karavidanın, açık ve temiz denizde en çok yakalanan deniz ürünleri olduğunu söylüyor. Bir aile işletmesi olan restoranda, zengin çeşit, süslü salatalar ve deniz kokulu balıklar temiz havayla birlikte iştah açıyor, zindelik veriyor. Burada ücretsiz kamp imkanı da sağlanıyor.Her ne kadar buralarda kent stresi ve yorgunluğu atılır, gözlerden uzak tatil yapılır diyorsam da, sonradan öğreniyorum ki, birçok ziyaretçi hemen bir arsa alıyormuş. Bu Selimiye’de, Gerbekse’de hep böyle oldu. Bu nedenle ben de sizi arsa fiyatları konusunda fikir sahibi yapmaya karar verdim:Metrekaresi 10 milyondan başlayıp, 50-100 milyona kadar değişiyor. Tapulu 204 m2 tepede 5 milyara, 1124 m2 kıyıda 100 milyara satılıyor. Yalnız arsalar tapulu da olsa, bir süre sonra, arsanın ilk sahiplerinin mirasçıları ortaya çıkabiliyor.
Söğüt’te gezilebilecek yerlerin başında gelen Mozaik Liman, Kızıkayalar, Tula Limanı, Bozukkale, Asardibi, Kalamaka Koyu tarihi ve doğal güzellikleriyle karayolu veya tekne turu ile ulaşılabilecek durakları oluşturuyor. Tura katılanlar Karya Medeniyetinden ve eski Rum Medeniyetinden bir çok ilginç yer görme imkanı bulabilirler.

Yaklaşık 45 dakikalık bir yolculukla, Marmaris’ten 40 km kadar sonra, sakin Selimiye Köyü el değmemiş başka bir cennet köşe. Burası da yat turizmine sessiz sedasız hizmet veren doğal limanlardan biri. Selimiye’nin hakim olduğu geniş kapalı koy adeta bir göl görünümünde. Bölgedeki bu doğal limanlar balıkların yumurtlama alanları. Çeşmelerinden, musluklarından kaynak suyu akan Selimiye’de ahşap tekne, arıcılık, zeytincilik, bademcilik, hayvancılık ve balıkçılık yapılıyor.

Selimiye, tatilden vur patlasın, çal oynasın eğlenmeyi bekleyenler için uygun bir yer değil. Daha çok dinlenmek, sakin kafa kendini sıfırlamak isteyenlerin beklentilerine cevap verecek gerçek bir köy. Doğanın içine gömülmüş pansiyon, motel ve apart otelleriyle modern ve hijyenik yaşamın tüm ihtiyaçlarını, geleneksel köy yaşamının doğallığıyla birleştirmiş Selimiye, huzurlu ve sağlıklı bir tatil beldesi.

Faralya Köyü, Fethiye’in gizli kalmış güzelliklerinin bulunduğu bir köy. Köyün bulunduğu bölgede (40 km. lik bir alan içinde) tarihi Roma ve Likya kalıntılarına, Kelebekler Vadisine ve çeşitli doğal zenginliklere ulaşmak mümkün. Bölgeye tipik Akdeniz iklimi hâkim…

Faralya Köyü Muğla ili Fethiye ilçesine bağlı, Fethiyeye 22 km,dalaman havaalanına 75 km Ölüdenize ise sadece 12 km uzaklıktadır. Köy sakin doğal güzelliklere sahip, yeşilliği ve doğayı içinde barındıran ve onlarca farklı bitki, meyve ve yabani ağaçlardan doğal güzelliğe sahiptir… Kuş seslerini, şelale sesini, farklı böcek seslerini dinlemek,mükemmel bir manzara görmek ve dinlenmek istiyorsanız burası tam aradığınız yer…

Tarihte Meğri adası, Fethiye adası isimleriyle de anılan Şövalye adası ; Fethiye körfezini kapatan ince uzun , lades kemiği şeklinde bir adadır ve limanı korunaklı bir yer haline getirmiştir. Bölgeyi çevreleyen adalar zincirinde üzerinde yerleşim yeri bulunan tek adadır. Şövalye adası nın batısında Kızılada, doğusunda Çalış Plajı ,güneyinde Fethiye ,kuzeyinde açık deniz vardır. Limanın tam göbeğinde olan yerleşiminden dolayı gün boyu tüm güneş ışığını takip eder.
Şövalye adasının tanımı Fethiye Körfezi nin ağzında, körfezi koruyormuş gibi yerleşmiş ada dır.Antik çağdan sonra yakın tarihe kadar Fethiye nin önemi İskelesi’nin tüm Meğri ovasının dünya ile tek bağlantısı olmasıdır. Fethiyeli askere iskeleden bindiği gemi ile gitmiştir. Yükünü gemilerle getirtmiştir. Ürettiklerini de gemi ile göndermiştir. Şövalye adası, çevresi sarp dağlarla çevrili – uzak diyar anlamına gelen Meğri nin dünyaya açılan tek penceresinin koruyucusudur.

Tarihi hakkında derin bir araştırma ve belge bulunmayan şövalye adasının, 1426 da Menteşe Beyliği nin düşüşünü takiben papalık, Venedikliler, ve Rodos Şövalyelerinin bölgede hakimiyetinin artması ile 1473 te Venediklilerin Meğri yi aldiğı, bir kale kurup önce oraya; sonra, adı Şövalye Adası olacak olan limana hakim adaya yerleştiği söylenir. Rodos un Kanuni tarafından fethedilmesine dek.
Jeolojik Dönemlerde ana karanın bir parçası iken, Oyuktepe Yarımadasından koparak müstakil bir parçaya dönüşen Şovalye Adası,Antik Glaukos Körfezinin en güneyini kapatarak,Fethiye Körfezine doğal bir liman özelliği kazandırmıştır.

Antik Dönemde Fethiye ile ayni adı taşıyan Makri ya da Meğri Adası bazı araştırmacılara göre ismini M.S. 8-9. yy.da bölgede yaşayan Markianes isimli bir piskopasın adından türetilerek almıştır. Ortaçağda muhtemelen Aziz John`un şövalyelerinin burada bir müddet yerleşimi sonucu olsa gerek, ismi Şövalye Adası olarak değişmiştir.
İki küçük tepeden oluşan Adada antik yerleşim, daha çok Zeytinli Tepenin kuzey ve güney yamaçları ile iki tepe arasındaki kısmen düz alanda gerçekleşmiştir. Zeytinli Tepenin kuzey yamacında bir metre kalınlığa yaklaşan sur duvarı kalıntısı günümüzde yer yer 3 m.ye kadar ayaktadır. İki tepe arasında bugün çalılıklarla kaplı deniz kıyısına yakın bir alanda M.S.6. yy.a ait doğu – batı yönde düzenlenmiş normal büyüklükte bir kilise ve eklentilerine ait duvar kalıntılarının bazı bölümleri 2 m. yüksekliğe kadar korunmuştur. Devşirme malzeme olarak erken döneme ait bazı parçalar kilisenin yapımında kullanılmışsa da Adada yüzeyde izlenen kalıntıların tümü Bizans Dönemine aittir. Adanın değişik yerlerine yayılmış sarnıçlar da bugün fonksiyonu tam olarak seçilebilen yapıların arasında sayılabilir.Kısaca ifade edecek olursak Ada,antik dönemde (Bizans Döneminde) tıpkı günümüzde olduğu gibi Telmessos ya da Makri Kentinin ekonomik açıdan yeterli insanlarına ikinci konut alanı olarak açılmıştır.
Avrupa kıyıları ile daha çok İstanbul dan hareket ederek Filistin topraklarındaki kutsal alanları ziyaret etmeyi amaçlayan Hıristiyan toplumunun (günümüz ifadesiyle) hacı adayları yolculuk anında kısa süreli olarak Şövalye Adasında konaklamışlardı.
1970 li yıllarda imara açılan Şövalye adası, şu an Fethiye nin 1.Karagözler mahallesine bağlı bir yerleşimdir. Su ve elektirik çalış plajı tarafından ana karadan deniz altından gelmektedir. Ada özel çevre koruma planı dahilinde birinci ve üçüncü derece tarihi ve doğal sit alanıdır .Üzerinde 40 a yakın yazlık ev niteliğinde yerleşim vardır. Kışlık nüfusu 4 ile 10 arasında değişmektedir.

Tarih sayfaları , Beldemizi Hititler döneminde ;” Kasura ” ,İyonyalılar’da ;” Dioshieron ” ,Osmanlılar ‘ da ; ” Kesre ” ye taşırken , 1960′lı yıllarda şimdiki adı ” ÖZDERE ” ile tanışmıştır .
M.Ö. 5000 yıllarına uzanan İzmir Kentinin bir parçası olan Özdere , 28 ulusu bereketli topraklarında bağrına basmıştır İklimi ve Doğası ile “UygarlıklarınBeşiği ” olan Ege’nin şirin bir kıyı beldesidir.
Günümüzde , 40 km.lik sahil şeridi ile Ege’nin masmavi sularıyla kucaklaşan Özdere, 55 km.lik alan üzerinde kışın 15.000 , yazın 100.000 üzeri nüfusu ağırlar …
İzmir ili , Menderes İlçesinin , Bakanlar Kurulunca onaylı tek Turizm Beldesidir . Belde içerisinde kıyıdan çeşitli uzaklıklardaki irili , ufaklı otel , motel ,tatil köyü ve pansiyonları , ev pansiyonculuğu ile toplam yatak sayısı 9000′i aşmaktadır. Türk Hava Kuvvetleri ve Merkez Bankası Eğitim Kamplarının yatak sayıları toplamı 3500 civarındadır .

Kalemlik Milli Parkı ise eşsiz güzelliği ile kamping ve günü birlik turizme hizmet vermektedir .Turizm , Halkın en önemli gelir kaynağıdır . Tarım(mandalina) , Hayvancılık , Balıkçılık ise diğer uğraş alanlarıdır.İnce kabuğu ,çekirdeksiz ve mis kokulu dünyanın en iyi ” SATSUMA” mandalinası,Dünya Ülkelerinin sofralarını süsler .

Tarihi Ören Yerlerine yakınlığı kadar , Adnan Menderes Hava Limanı ve Selçuk_ Efes Hava limanına , Kuşadası ve Çeşme Deniz Limanlarına yakınlığı Özdere’yi kara ve deniz yolları ile Dünyaya açılan bir pencere haline getirmiştir.

Denizi ile , sahili , kumu ile , güneşi , ormanı , havası ile Özdere yaşanılası görülesi bir yerdir…Günümüz itibarı ile toplam tesisin 100′e yaklaşmış olması , 35 yıllık süreçte 10.000 yatak kapasitesini geçmesi Özdere’yi önemli bir cazibe merkezi yapmıştır. Yöre,gerçek bir doğa cennetidir.

YEŞİLİN VE MAVİNİN HER TONUNU BURADA GÖRMEK VE YAŞAMAK MÜMKÜNDÜR

Güneşin eşsiz güzellikte batışını , renklerin cümbüşünü , Özdere akşamlarında doyarak yaşayabilirsiniz.

Doyumsuz bir tatil beldesidir Özdere . İster denizine aşık olun , ister ormanına , isterseniz dantel gibi koyları iletertemiz , pırıl , pırıl denizine …Veya ister su altı avcılığına ilgi duyun , ister kara avcılığına . Özdere size göre yaratılmıştır . Her mevsim , her zevke uygundur .Üstelik , etrafındaki turistik ve tarihi yerlere ve İzmir’e çok yakındır.

Özdere sınırları içindeki koylar ve sahil kesiminin uzunluğu 40 km civarıdır..Sahilin kıyıya düz gitmemesi , girintili , çıkıntılı bir çok koylar oluşturması , sahil kesiminin ve kumunun çok kaliteli bir yapıya sahip olması , denizinin temizliği turistlerin ve tur operatörlerinin de dikkatini çektiğinden körfezin karşı kıyısında bulunan Kuşadası’na gelen yerli ve yabancı turistlerin büyük bir bölümünün yat turları ile Özdere sahillerine gelmesine ve burada denize girmesine sebep olmaktadır …

Aksaray, Hristiyanlığın daha ilk yıllarında önemli bir din merkezi olmuştur. Kayseri’li Basilus ve Nazianzos’lu Gregorius gibi mezhep kurucuları 4.yy. da burada yetişmişlerdir. Mısır ve Suriye sisteminden ayrı bir manastır hayatının kurallarını bunlar tespit etmişlerdir. Böylece Yunan ve Slav sistemi doğmuştur. Mısır ve Suriyeli rahiplerin dünya ile olan ilişkilerini kesmelerine rağmen Basilus ve Gregorius’un rahipleri dünya ile olan ilişkilerini kesmiyorlardı. Bu yeni anlayışın yeri Belisırma idi.

Gregorius, teslis inancına yeni bir izah getirerek Hz. İsa’nın Tanrılığı tartışmasında İznik toplantısı görüşlerine kuvvet kazandıran fikirler ileri sürdü.Böylece Hristiyanlık tarihinde öncü Gregorius’un yetiştiği kayalık bölge (Belisırma,Ihlara,Gelveri) Manastır ruhuna uygun,kayalara oyulan kiliseler topluluğu halinde geldi. Arap akınlarına karşı, Hasandağı’ndaki müdafaa kaleleri karşı koyunca bu kiliseler faal ibadet merkezi durumlarını devam ettirdiler.Ihlara vadisindeki kayalara oyulmuş bu freskli kiliseler, korunarak yeryüzünde eşine rastlanmayan bir tarih hazinesi olarak zamanımıza kadar gelmiştir.Hristiyanlığın ilk yıllarından itibaren kayaların rahatlıkla kazılmasıyla meydana getirilen bu freskli kiliseler ve iskan yerleri 14 km. boyunca Ihlara’dan Selime’ye kadar devam eden “IHLARA VADİSİ” içerisinde yer alırlar.

İlk çağlarda Kapodokya Irmağı anlamına gelen Patamos Kapadokus ırmağının ortasında tabiatla tarihin birarada bulunduğu Ihlara Vadisindeki kiliselerin ilk örnekleri MS. 4 yy.a kadar inmektedir. Ihlara vadisindeki kiliselerin resim tekniği iki kısma ayrılır.
Ihlara civarındaki kiliseler Kapadokya tipi diye bilinen sanatı gösterir. Orta kısmında Belisırma bölümünde bulunanlar ise, Bizans tipi resimlerle süslüdürler. Böylecebölgeyi ayıran kaynaktan doğan iki ayrı tip saymak gerekmektedir. Birinci gruptakiler;Eğritaş,Ağaç altı,Kokar,Pürenliseki ve Yılanlı kiliselerdir.
İlk Hristiyanlık dönemine yakın olan bu kiliselerde; incil sahneleri, Aziz Basilus ve Gregorius’un anlayışlarına göre çizilmişlerdir. Uzun metinler verilmiştir.Teferuatta Mısır ve Suriye etkileri görülmektedir. Ağaçaltı kilisesi son dönem Roma ve Sasani etkisindedir ve daha fazla doğu havası taşımaktadır.

Ağaç Altı Kilisesi

Aziz tasvirleri Kapadokya ve Bizans tipinden çok ayrıdır. Plan V. ve VI. yy. yapılarına uygundur. Bu bölgedeki diğer üç kilise ise, ayrı bir gruptur.Azizler diğerlerine benzer, fakat ortaçağ özelliğine kaymıştır. İncil’den az metin verilmiştir. Bunlarda da Suriye etkisi açıktır. Göreme ve diğer kiliselerde rastlanmayan özellikler ve ifadeler vardır. Bütün resimlerde İncil sahnelerinin sembolik bir üslupla gösterildiği dikkati çekmektedir.

Kötülük kaynağı olarak şeytan ve kadın bu sahnelerde yer alır. Elbiseler Suriye ve İran tipindedir. IX. ve X. asırlarda İslam halifelerine bağlı bölgelerde kullanılan cinstendir. İsa’nın yemek masasındaki eşyası, bindiği hayvan hepsi de Bizans ve Kapadokya tipinden uzak,Mısır Hristiyan sanatı ve romanesk resim özellikleri taşır.

Sümbüllü Kilise

Belisırma bölümündeki kiliseler açıkça Bizans tipindedir. Bazı küçük ayrıntılar yerli veya daha doğudan gelen etkilere örnek ise de genel üslup Bizans’tır.
Bütün bu kiliselerden sadece ikisinin tarihi tespit edilmiştir. Direkli Kilise (976-1025), Saint Georges Kilisesi ise (1283-1295) yıllarına aittir. Sonuncusu çağının sanatının tipik bir örneğidir.Bir Selçuk Sultanının elbisesini gösteren resim, Türk hükümdarının himaye ve yardımı ile bu kilisenin yapıldığına belge teşkil etmektedir. X.yy.ortasında Bizansın Toroslar ve Klikya Bölgelerini geri almasıyla Ihlara bölgesinde de yeni kiliselerin yapıldığını görmekteyiz. Bahaddin Samanlığı Kilisesi, Sümbüllü Kilise ve Direkli Kilise resimleri bu yüzyılda işlenmiştir. Ala Kilise, Çanlı Kilise ve Karagedik Kilisesi XI. yy. başlarındaki Bizans sanatına örnek teşkil eder. Eski kiliselere sonradan bazı Bizans tipi resimler de ilave edilmiştir. Bu davranış, XI. yy. da Selçuk Türklerinin bölgeye gelmesiyle son bulur. Fakat bölgedeki dini hayat devam eder. Bölgenin kilise hayatı 1924’deki nüfus mübadelesiyle son bulur.

Vadi nin genel görünümü

VADİNİN OLUŞUMU

Vadiye çok yakın Hasan Dağı ve çevresi, Neojen (Genç Tersiyer) ve IV. Zamanda oluşmuştur.Bu zamanda oluşan yükselmelere karşın havzalar oldukça düşük kalmıştır. Hasan Dağı volkanın püskürmesine neden olan tektonik hareketler sonunda çevre yüzeyini geniş bir volkanik tabaka kaplamıştır. Aynı hareketler sırasında kalkerin basınç ve sıcaklık etkisiyle yarattığı kırık hattan fışkıran doğal sıcak suyu, Yaprakhisar ve Ihlara arasında bulunan Ziga Kaplıcaları’nda görebilirsiniz. Çevrenin yapısal karakterini derinden etkileyen volkanik püskürme sonucu oluşan tüf taşları, rüzgar, erozyon ve diğer doğa etkenleri ile aşınmış, Selime ve Yaprakhisar’da karşınıza çıkan değişik görünüm ve renklerde Peri Bacaları’nı yaratmıştır. Tektonik hareketler, bazı yerlerde yumuşak tüfün, bazı yerlerde gri, yeşil ve kahverengi tonlarının hakim olduğu ve iri tanelerle ufalanan kayaların kapladığı alanları çöküntüye uğratmıştır. Ihlara Vadisi boyunca ilerleyen Melendiz Çayı da bu tür çökmenin sonucu oluşan kanyon vadinin tabanını oyarak daha büyük bir derinlik kazanmıştır. Yer yer 100 veya 120 metre derinliğe varan vadiyi ikiye bölerek akan Melendiz Çayı (ilk çağlarda bu ırmağa Kapadokya ırmağı anlamına gelen Potamas Kapadokus denilirdi Aksaray yakınlarında Uluırmak adını alarak Tuz Gölü’ne ulaşır.
Doğa, insan, tarih ve sanat olgusunu bu denli bir araya getirebilen ve bu gerçeği ancak kendisine yaklaştığımız zaman simgeleyen Ihlara Vadisi sakladığı bu sırrı kendisiyle beraber olduğunuzda açıklayacaktır sizlere.

VADİ İÇERİSİNDEKİ KİLİSELER
Vadi içerisinde 105 kilise vardır.Bunlardan ziyarete açık olanlardan bazıları ise; Eğritaş Kilisesi, Ağaçaltı (Daniel)Kilisesi, Sümbüllü Kilise, Yılanlı Kilise, Kokar Kilise, Pürenliseki Kilisesi, Eskibaca Kilisesi, Saint Georges (Kırkdamaltı) Kilisesi, Direkli Kilise ve Ala Kilisedir.

Adana’nın kent merkezinde, kurulduğu iki adet höyüğün üzerinde, bir tarih anıtı gibi yükselen en eski yerleşim alanımızdır. Tarihi sur içindeki adana şehrinin en eski kent kalıntıları, toprak altındaki değerleriyle bronz çağına kadar giden binlerce yıllık kültürü burada saklıdır.Yaklaşık olarak 8000 yıllık geçmiş olan Tepebağ’da 1495 yılında Ramazaoğlu Halil Bey’in yaptırdığı konaktan itibaren başlayan yeni şehirleşme döneminde Tepebağ Mahallesi de oluşmuştur. 1748 yılında yaptırılan Yeşil Mescit ile başlayan yeni yapılaşma döneminde gelişmiştir. O nedenle bugün ayakta kalabilmiş Tepebağ evlerinin çoğu 18.yy’dandır. Tepebağ evleri ; Şemsiye gibi açılmış geniş saçakları, yüksek tavanları, cumbaları, daracık sokaklara açılan kanatlı kapıları ve hayranlık uyandıran oya gibi işlenmiş tavanları ile bizleri onsekizinci, ondokuzuncu yüzyılın büyülü mistik ortamına taşır. Sadece Tepebağ’da değil Kayalıbağ, Türkocağı, Sarıyakup, Karasoku, Alidede ve Ulucami mahallelerinde çok az sayıda eski ev kurtarılmayı beklemektedir.

Taşköprü, Seyhan Nehri üzerinde, Adana şehir merkezinde, Batı ve doğu yakalarını birleştiren, tarihi köprü. Bir Roma dönemi eseridir. Seyhan Nehri üzerinde bulunan Taşköprü’nün, M.S. 384′de Mimar Auxentus tarafından yaptırıldığı belirtiliyor. Batı ucunda Sabancı Merkez Camii, doğu ucunda ise HiltonSA oteli bulunmaktadır. Aslı 21 gözlü olan köprü, Seyhan Nehri’nin ıslahı sırasında 7 gözünün toprak altında kalmasıyla 14 gözlü olarak hizmet veriyor. Osmanlı döneminde birkaç kez onarılan Taşköprü, günümüzde de hizmet vermeye devam etmektedir.

2006 yılı başında restorasyon çalışmalarına başlanmış ve 2007 başlarında çalışma sona ermiştir. Aslından farklı bir şekilde restore edilmiştir. Çalışma sonrası köprü, araç trafiğine kapatılmış ve sadece yayaların hizmetine sunulmuştur.

1880-90 yılları arasında yapılan kilisenin esas ismi Saint Paul’dür. Kilisenin tepesinde Meryem Ana’nın 2.5 metrelik tunç heykeli bulunmaktadır. Heykelin bebeğe benzemesi nedeniyle halk arasında Bebekli Kilise olarak bilinir. Büyük Saat Kulesi: Tarihi Ulu Cami Külliyesi içinde, 1882 yılında Vali Abidin Paşa tarafından yaptırılmıştır. Kesme taştan dikdörtgen kesitli 32 m. yükseklikte bir kuledir. Resmi dairelerin zamanlarını ve ezan vakitlerini göstermek için yapılmıştır.